“ระนาด” เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องตีที่มีลูกระนาดทำจากไม้หรือโลหะ วางเรียงบนรางกำธรเสียง เมื่อพูดถึงระนาดในวงปี่พาทย์ มักหมายถึงสองชนิดหลักที่บรรเลงคู่กัน คือ ระนาดเอก และ ระนาดทุ้ม ซึ่งมีบุคลิกเสียงและบทบาทต่างกันอย่างชัดเจน


ระนาดเอก — ผู้นำเสียงใส

ระนาดเอกมีลูกระนาดราว 21–22 ลูก ทำจากไม้เนื้อแข็งเช่นไม้ชิงชันหรือไม้ไผ่บง รางมีลักษณะโค้งคล้ายเรือ ให้เสียงสูง กังวาน สดใส ระนาดเอกทำหน้าที่เป็น ผู้นำวง มักขึ้นเพลงก่อนและดำเนินทำนองที่ละเอียดรวดเร็ว เทคนิคสำคัญคือการ “ตีเก็บ” คือตีถี่เป็นตัวโน้ตเรียงกัน และการ “กรอ” คือตีสองมือสลับเร็วจนเสียงต่อเนื่องเป็นเส้นเดียว


ระนาดทุ้ม — ผู้หยอกล้อเสียงนุ่ม

ระนาดทุ้มเกิดขึ้นภายหลังระนาดเอก มีลูกระนาดมากกว่าเล็กน้อย รางเป็นรูปสี่เหลี่ยมคล้ายหีบ ให้เสียงต่ำ ทุ้ม นุ่มนวล บทบาทของระนาดทุ้มไม่ได้ดำเนินทำนองตรง ๆ แต่เน้น การหยอกล้อ ขัด และล้อทำนอง สร้างลูกเล่นและอารมณ์ขันให้บทเพลง เปรียบเสมือนผู้คอยแซวให้วงมีชีวิตชีวา

สองเสียงที่ส่งเสริมกัน

เมื่อบรรเลงพร้อมกัน ระนาดเอกเสียงสูงนำทำนองอย่างคมชัด ขณะที่ระนาดทุ้มเสียงต่ำสอดประสานหยอกล้ออยู่เบื้องล่าง ทำให้เกิดมิติของเสียงทั้งสูงและต่ำ ตึงและผ่อน เป็นบทสนทนาทางดนตรีที่ทำให้วงปี่พาทย์มีความสมบูรณ์

ไม้ตีสองแบบ

ผู้บรรเลงเลือกไม้ตีตามโอกาส ได้แก่ ไม้แข็ง ที่พันด้วยวัสดุแข็งให้เสียงคมกังวาน เหมาะกับเพลงเร็วหรือบรรเลงกลางแจ้ง และ ไม้นวม ที่พันด้วยผ้านุ่ม ให้เสียงนุ่มเบา เหมาะกับการบรรเลงในที่ร่มหรือเพลงที่ต้องการความอ่อนหวาน

อ้างอิงและอ่านเพิ่มเติม

  1. มนตรี ตราโมท. ดุริยางคศาสตร์ไทย ภาควิชาการ. กรมศิลปากร.
  2. ราชบัณฑิตยสภา. สารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย.
  3. กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.
  4. ภาพประกอบ: Thomas Quine, Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0.